ساعت 4 .
سیگارامو می شمرم .شیش نخ .6 ،8، 10 ، 12 ، 2 ، 4 .خوبه دیگه چهارم میگیرم می خوابم .رو تختم ولو میشم .آقا صدا خسته هه می خونه :"بایده بودنِ تو ،باش ... وا کن از تن رختِ رفتن " خندم میگیره .خیلی وقته که رفتی ، نیومدی که بری اصلن .غلت می زنم ، تو خودم جمع میشم .تکرار و باز تکرار "وا کن از تن رخت ِ رفتن"
ساعت 5 نشده .سیگارامو می شمرم .پنج نخ .دراز می کشم .از خودم می پرسم "دکه هه تا 11 باز بود یا 12 !؟"
برچسب:
نویسنده: پرنیا اکبری
تاريخ: شنبه
17 مهر
1395 ساعت: 19:20